PGMA's (Last?) SONA

Dahil naiinggit ako sa mga nag-blog na tungkol sa SONA 2009... hindi ako gagaya sa kanila! Kahit na nate-tempt akong dumada. Kahit na buong Monday afternoon ko ay SONA mode. Kahit na 3PM palang ay pinapanood ko na sa Channel 9 ang pre-SONA chorvs nila. Kahit na hindi ko inalis ang tingin ko kay Pangulong Arroyo sa loob ng humigit-kumulang isang oras. Kahit na ninamnam ko ang nawat salita. So sorry ka, wala kang makukuhang reaksiyon ko dito tungkol sa SONA 2009. Dahil... una, parang lahat naman ng gusto kong sabihin nasabi na ng iba. Baka maumay ka lang. At pangalawa... tinatamad lang talaga akong mag-type. BUSY ako! HAHAHA. Tapos sayang ang space! HAHAHA.

Wala naman talaga akong pakelam sa SONA dati. Una lang akong nagkumahog mapanood ang SONA ay noong 2006. Required kasi kaming manood at gumawa ng reaction paper para sa PolSc 11. Natatandaan ko, walang pasok noon. Kaya sabi ng propesor, wala kaming dahilan para hindi makapanood. Pero ako? Nasa mall ako nun. Kay sa totoong buhay, sa Internet ko lang pinanood ang SONA 2006. San ka pa? Na-pa-pause na, puwede pang i-rewind! Tapos may full-text pa na puwedeng i-download! HAHAHA.

Natago ko pa ang reaction papaer ko na ‘yun. Hindi ko alam kung bakit ko tinago. Siguro dahil memoranle siya dahil ‘yun ‘yung unang papel na kinailangan kong isumite para sa isang major subject? Siguro dahil nagandahan ako sa handwriting ko doon? (Remembrance para maipaalala ko sa sarili ko na puwede ring gumanda ang handwriting ko paminsan-minsan. HAHAHA.) Or masinop lang talaga akong bata. Kunwari pa-OC. Ganun. HAHAHA!

Itanong mo kung anong grade ko dun. 2.75. Oo, 2.75!! Wow, ang baba. Hindi naman ganun ka-pula ‘yung papel. Pero nahiya naman ako sa sarili ko nung binasa ko siya kani-kanina lang. Kung ngayon ko bibigyan ng grade ang sarili ko, 4.0 siguro ibibigay ko. Pero dahil mabait ako, 3.0 nalang para sa effort. Hehe.

Ambabaw ko! Walang kwenta. Tsk tsk. Sinulat ko ‘to?! Ganun pala ako dati? Hmmm. Hindi ko naman sinasabing napakalalim ko nang tao ngayon. Pero siguro maiintindihan mo kung sasabihin kong habang tumatanda pala tayo, mas naiintindihan natin ang ibang mga bagay. Pero hindi ko rin sinasabing matanda na ako. May ilan lang talagang mga pangyayari ang minsang mag-uudyok na sabihan mo ang sarili mo na mas nag-mature ka na kaysa dati.

Lessons Learned: Kailangang tumingin tayo beyond the flashed images. Kailangang pakinggan ang mga bulong kahit na andami nang sumisigaw. Kailangang pakiramdaman ng higit sa kung ano lang ang ipinaparamdam. Dahil hindi sa lahat ng pagkakataon, katotohanan ang lalapit sa ‘yo. Minsan, ikaw ang kailangang humanap sa katotohanan. Tipong “Katotohanan, wer na u? D2 na me.” (Sorry, hindi talaga puwedeng walang corny part. HAHA!)

Gusto ko ba si Gloria? Hindi ko pa napagdedesisyunan. Hindi ako ANTI-Gloria, pero minsan galit ako sakanya. Hindi rin ako PRO-Gloria, pero minsan gusto ko siya. Balimbing mode? Siguro nga oo. Pero kesa naman pilitin ko ang sarili ko na lumugar sa isang panig na hindi ko naman lubusang nalalasap.

Bluer than Blue

Ano nga bang mga bagay sa mundo ang natural na kulay blue? May homework nung isang araw ang pinsan ko. Kelangan niyang mag-draw ng something na nagrerepresent sa given colors. I helped him, and I think we did well naman sa red, black, yellow, orange, brown, white, violet, etc. Pero pagdating sa color blue... Hmmm. Maliban sa karagatan at kalangitan na mahirap i-drawing, ano nga bang mga bagay pa ang kulay asul?

BLUE. Kakatapos lang ng Independence Day Celebration ng Pilipinas nung isang araw. Naalala ko dati, kapag ganung season, kelangan naming gumawa ng Philippines flag. Required eh. Tapos dapat may stick pa. Dapat tama ang mga kulay at simbolo, dahil bawat isa daw ay may nirerepresenta. Natatawa pa nga ako kapag may mga kaklase akong napagbabaliktad ang kulay blue at red sa flags nila. At tatapusin ko na ang part na ito dahil parang nalito ako ng kauntian kung red nga ba ang nasa ibabaw o blue.

BLUE. May mga confirmed cases na daw ng A(H1N1) virus sa Ateneo. Nakakabahala. Lalo na't halos kapitbahay na ng Fighting Maroons ang Blue Eagles. Actually, dapat nung June 9 pa ang pasok namin, pero dahil nga daw sa A(H1N1), na-move sa June 16. Napanood ko din sa news na nilinis ang campus, at maging ang mga dormitories. Ngunit, nakakabahala pa din talaga. Siguro isa nang dahilan ng pagkabahala ko ay ang pagiging open ng campus, hindi madaling kontrolin ang mga nakakapasok at nakakalabas. So let's be prepared schoolmates. Ingat-ingat.

BLUE. Pasukan na sa Martes! At dahil diyan, here's a tip na nakuha ko sa likod nang NIPS na kulay blue. Ayon daw sa study, mas madali mong mare-recall ang mga notes mo kung nakasulat ito gamit sa color blue na ink. And, mas makaka-focus ka daw sa pag-aaral mo kung nasa paligid mo ay kulay blue, e.g., kung nasa kwarto ka na kulay blue ang pintura. May narinig ako dati na experiment ng Psych students about sa kung anong kulay ng highlighter ang best gamitin, and parang hindi naman yata kulay blue ang lumabas na result. Correct me if I'm wrong, hindi kasi ako sure sa details. Hehe.

BLUE. First time kong gumamit ng blue pens sa LAHAT ng notes ko nung summer. Parang wala namang masyadong pinagkaiba ang paggamit ng blue na tinta kumpara sa black na tinta. Maliban sa mas lumilitaw ang kulay ng sulat ko dahil karaniwang kulay black ang mga printed materials. At maliban sa mas maraming estudyante ang gumagamit ng kulay black, kaya kapag bigayan ng exam results (lalo na kung essay exam), alam mo na agad kung alin dun ang sa 'yo. Hahaha. Pero I don't know, eto na naman ako sa perception/notion ko na mas formal pa rin tingnan ang kulay black kesa sa kulay blue.

BLUE. Dahil birthday ng unang prinsesa ng Tribu na si Charm, pumunta ang ilang ka-Tribu sa kanyang first birthday celebration kanina. Maliban sa inuman, siyempre, may kantahan! Yihee. Isa sa mga kinanta ay ang Blue Jeans ng APO Hiking Society. Matagl ko na siyang napakinggan, pero kanina, bakit ba parang nagpipilit pumasok sa isip ko ang lines na: (Blue jeans) Sige, sige, sige kayod sa ’skwela at balang araw makikita n’yo (Blue jeans) Pagkatapos ng iyong paghihirap, ‘di ka rin makakahanap ng trabaho. Hmmm, bakit kaya ?_?
 
Matapos ang ilang lightyears na pag-iisip, na-realize ko na marami naman palang bagay sa mundo ang kulay blue. May mga taong kulay asul ang mata kahit hindi naka-contacts. Kahit nga mga pusa eh, ilan sa kanila kulay asul ang mata. May mga ibon na may haplos ng kulay asul ang balahibo. May mga isda at ilan pang hayop sa dagat ang may bakat ng kulay asul. May mga halaman na kulay asul. May mga taong may dugong bughaw. May mga blue baby. At may mga taong depressed minsan, kaya ang tawag sa kanila minsan ay blue. HAHAHA! See, blue is everywhere pala. We do not need Blue to find Clues. HAHAHA!

Tanong lang. Mababawasan kaya ang paghanga ng mga bata kay Barney ng mga bata kung maging kulay asul siya? Siguro oo. Sa parehong paraan na isusumpa ko siguro si Doraemon kung naging kulay purple siya.

Ano kayang issue ang magpapatlbog sa Hayden Kho-Katrina Halili scandal?

Nakakatawang mula sa pagka-LSS ko sa Runaway (na theme song ng Juday-Ryan wedding) ay nalipat ito sa... CARELESS WHISPER! Kung updated ka sa mga headlines ng mga balita, alam mo na 'yun kung bakit! Hahaha. Or kung hindi pa, okay, sasabihin ko sa 'yo. Ang Careless Whisper kasi ang background music ng isang video nina Hayden Kho at Katrina Halili na napanood ko sa YouTube.

Much has been said. Napakinggan na ang bawat panig. Kinilatis na ang mga taong involved. Nakisali ang mga gustong makisali. Nahango sa baul ang ibang issue na kaugnay sa Hayden-Katrina scandal. Nagkaroon ng mga bagong issue na related sa issue. Naging pungchline ng mga joke sa TV at sa isang normal na usap-usapan. Naging laman ng mga forwarded messages tulad nito:
 
Kapag nakasalubong mo si Katrina at nag-HI siya sa 'yo, sabihin mo, "HAY DEN!"

At eto pa:
 
Lesson from the circulating scandal today: Kapag nasa "KAT-RI-NA", tingnan muna kung may "HAYDEN" camera.

Dahil sa scandal nina Katrina at Dr. Hayden, naungkat ang ilang mga isyu katulad ng sex videos, improving technology sa pag-uupload ng mga videos, piniratang DVDs, at maging kung problema ba sa utak ang perversion. Hindi ko alam kung sakto ito sa eskandalo ngayon, ngunit mayroon palang teorya si Anthony Downs tungkol sa ISSUE-AWARENESS CYCLE, kung saan ang pagtrato ng public sa isang issue o problema ay dumadaan sa limang magkakasunod na stages, kung saan ang duration ng isang stage ay iba-iba. Una ko itong nakita sa isang required reading sa Politics of the Environment. At narito ang limang stages according to anthonydowns.com.
 
1. The pre-problem stage. Mayroong issue o problema na nag-e-exist ngunit hindi wala ito sa pansin ng madla. 

2. Alarmed discovery and euphoric enthusiasm. Magkakaron ng isang kagulat-gulat na pangyayari na yayanig sa mga tao at magiging dahilan ng mataas na awareness ng tao sa isang issue o problema.
 
3. Realizing the cost of significant progress. Mas lalong lalawig ang kaalaman ng tao ukol sa issue o problema, at magkakaroon ng awareness ang madla ukol sa halaga ng oras, pera, at effort para masolusyunan ang issue o problema.

4. Gradual decline of intense public interest. Unti-unting mawawala sa pang-araw-araw na buhay ng tao ang issue o problema. Una, dahil sa marerealize nila na wala naman silang magagawa para masolusyunan ang issue o problema, o ikawala, dahil na-bo-bore lang talaga sila.

5. The post-problem stage. At ang huli, mawawala na ng lubos ang awreness ng tao sa isang issue o problema dahil mapapalitan ito ng bagong issue.

Come to think of it, ano kayang issue ang magpapatalbog sa Hayden Kho-Katrina Halili scandal? ;)

Ilocos Trip Part II: The AFTERMATH

Sabi ko nga kay Jas, ang maikling trip namin sa Ilocos ay maihahalintulad ko sa 'hell week'.

Kung tuwing 'hell week', ay kinakalimutan nating mga estudyante ang buhay sa labas ng eskwela pansamantala (meaning buhay-Acads lang talaga dahil sa sabay-sabay na requirements, exams, reports, at papers), ang nangyari ngayong weekend ay mirror image ng 'hell week', dahil ang pansamantala kong nakalimutan ay ang buhay Acads ko! Ahahaha.

Bakasyon kung bakasyon! Ang sarap ng buhay ko nung weekend-- walang iniisip na deadline, walang baon na readings, walang papers. Ang tanging problema lang na iniisip ay kung saan ba kami kakain, kung anong oras matutulog, kung anong ipampapasalubong. Sarap buhay! Hahaha.

Dalawang araw palang ang nakakalipas, pero that scenario seems so distant now. Dahil katulad ng 'hell week' na natatapos after ng ilang araw, (o buwan sa iba), ang maikling bakasyon ko ay tapos na. Back to reality. Katulad ng pagatatapos ng isang 'hell week', kung saan unti-unting nagsusulputan muli ang ibang aspeto ng buhay other than Acads, ang pagtatapos ng Ilocos trip ko ay nangangahulugang kailangan ko nang magbalik-loob sa Acads. Hahahahayyyyyy.

At muli, nag-po-pop-up na naman sa utak ko ang ilang mga concerns ko bago ako umalis nung Biyernes.

* Sino nga ba ang nagpayong sa akin nung nagpaulan si God ng katalinuhan sa Science? (specifically sa BIOLOGY!)
* May patutunguhan bang RRL ang topic ko sa PolSci110?
* Kelan kaya gagaling si Sir Saturay?
* Paano ko ba sisimulan ang pagrereview ko para sa Econ third exam?
* Ano kaya mangyayari sa survey namin sa SocSci103?
* Ano kaya grades ko sa mag midterms exams na hindi pa nabibigay results?
* Anong mga subjects ba kukunin ko sa summer?


 

Ilocos Trip Part I: You'll love Ilocos

Maliban sa prof, sa schedule, at sa kung aircon ba ang classroom, isa sa pa sa mga batayan ko sa pagpili ng isang subject ay kung may 'educational trip' ba sa subject na 'yun. Hindi naman sa mukha akong 'field trip', pero mas napapamahal lang talaga ako ang isang subject kapag may 'field trip.' Bakit? Dahil naniniwala ako na hindi nalilimitahan ang pag-acquire ng knowledge sa apat na sulok ng classroom. Whew. Joke lang! Ang tunay talagang dahilan ay dahil sa mahilig lang talaga akong gumala at mag-liwaliw! Hahahaha.

Isa talaga sa highlight ng sem na 'to para sa akin ay ang aming Geography 143 (Geography of Asia) field trip. So ako na talaga ang pinaghandaan 'yun ng bonggang-bongga, at na-excite ng sobra-sobra. Wag mo nang itanong kung paanong paghahanda, dahil sasabihan mo lang ako ng "OA na, OA pa." Hahaha. Eto kasi ang unang beses na makakapupunta ako sa lugar na nasa Northern part ng Luzon. Sorry naman, tubong Southern Tagalog eh. Haha! And second reason, I badly need a break from everything. Char!

 

Naka-sched ang trip namin sa Ilocos Norte at Ilocos Sur. Two days siya bale, last Saturday (February 28) at Sunday (March 1). Pero Friday night palang, umalis na kami ng Quezon City sakay ng isang bus na may videoke sa loob. Why not. Grabe, the best ang karaoke, kinareer talaga ng mga singers ang pagkanta, may concert pa nga nung pauwi na. Haha, seryoso 'yun. Narinig ko yatang kinanta ang lahat na yata ng klase ng musika, mula sa iba't ibang panahon at iba't ibang klase ng singers. Ayos. BSB, Spice Girls, Britney, Wowowee and the likes, Aegis, makapagdamdaming love songs from the past (and present), ang mga halos 10 times na pag-ulit sa You Changed My Life, etc. At siyempre naman, ang 'Lumayo Ka Man' version ni Sir Saguin! Yihee.

 

After ng breakfast sa Laoag City, una naming pinuntahan ang Cape Bojeador Lighthouse sa Burgos, IN. Halos 107 years na pala ito. At sabi sa hand-out ni Sir, ito ang pinakamataas na lighthouse sa buong Pilipinas. At higit sa lahat, tanaw na tanaw mula sa itaas ang South China Sea.

 
 

Our next stop was in Bangui Wind Mills. Panalo dito. Dati pa kasi ako nakakakita ng wind mills, sa TV at sa pictures, pero iba pala ang pakiramdam kapag personal mo siyang makikita. Ang laki-laki pala niya sa malapitan! Okay, nabano ako in short. Hahaha!

Pagudpud! Sa isang resort kami sa Pagudpud nag-lunch (luch pa ba ang 3:30PM?), at nag-overnight. Ang ganda-ganda ng Pagudpud! May mga lugar na mas nakakabusog tingnan ng live. I mean, eto 'yung lugar na hindi kayang i-justify ng litrato ang kagandahan, kahit pa napakagaling na ng litratista, o kahit na pinakamagandang camera na ang ginamit. 'Yung tipo bang kahit ilan pang magagandang litrato ang ipakita sa 'yo, ang tatatak pa rin sa memorya mo ay kung paano mo ito nakita gamit lamang ang iyong naked eyes.

Bentahe din sa Ilocos ang mga simbahan. Sa second day ng trip, pinuntahan namin ang Sta. Monica Church sa Sarrat at ang Paoay Church na kasali pala sa UNESCO's World Heritage List.

Last stop namin ay ang Vigan. Kung saan bilib na bilib ako dahil kapag lumibot ka dito, pakiramdam mo talaga ay mag-ttravel-back-in-time ka. Pramis! Pati mga establishments dito (mapa-McDo man o Mart-One) ay patterned sa kung paano nakilala ang Vigan-- sa mga ancestral houses. Bumisita. din pala kami sa cathedral ng Vigan, at alam niyo ba kung paano sila magmisa doon? Gamit nila ang kanilang local language, ang Ilocano. Astig!

Huling El Bimbo - Mcdo Commercial

Art Studies 2 Midterms Exam Bonus Question: What is your favorite work of art--it may be visual, musical, a play, a film, etc.--and why? 

Here's my answer:

            First love. A boy meets girl. Boy fell inlove for the  first time with a girl. The girl felt likewise. Years passed by. Boy and girl saw each other again. Boy and girl ended up together. A very familiar topic. A subject of many forms. A same-old story.

            My favorite work of art also have first love as its main topic. But it does not go like what is mentioned above. A boy meets girl in the fast food. Boy fell inlove for the  first time with a girl. The girl felt likewise. Years passed by. Boy and girl saw each other again at the same fast food where they first met. Boy and girl ended up together. Yes, the boy and girl did not end up together. The girl was already married, with a kid. Hmmm, having some guesses now?

            The “First Love” commercial of McDonald's is one of my favorites. Released only this year, it used the song “Ang Huling El Bimbo” by Eraserheads that perfectly fit the subject of the commercial. I am not a fan of the fast food, I honestly prefer its greatest rival, but I fell inlove with this commercial the very first time I saw it. The advertisement is made by DDB Philippines ad agency, and directed by Stephen Ngo.

            I love how this advertisement presented the concept of first love in a non-conventional way, preserving the heartwarming message of the ad. The advertisement is fast-paced, yet you can clearly understand what it is all about. As mentioned earlier, it uses a popular song that depicted the same message, and thus, easy to sing with, giving the advertisement a “familiar” touch.

            Other art device that I love most in this advertisement is the way that the main characters are on the same spot they used to sit on when they were young, yet you can see that there are changes on the location from the 1980s to the present. Another common art device used in this ad is the instant transformation of the characters from being children to adults. I also love how this commercial uses narration instead of conversations between characters, which I think is a perfect device for this commercial.

            Can't find any other words to best describe why I love this work of art. Basta, I just so love everything about this commercial-- the story, the background music, the artistic devices, and ofcourse, that cute lead actor. ☺☺☺

Identity?

Isang eksena sa buhay ni Samantha. Pasok! Haha, corny ko talaga. (Samantha Sweeting, lead characted sa novel ni Sophie Kinsella na Undomesticated Goddess. Iris. Nanay ni Nathaniel na love interest ni Samantha sa novel. Si Iris din ang nagturo sakanya magluto. Bakit? Basahin mo nalang basta ‘yung novel. Maganda.)
 

Samantha: I don’t know who I am. Or what my goal is. Or where I’m headed in life. Or anything.

Iris: It doesn’t matter. Don’t beat yourself up for not knowing all the answers. You don’t always have to know who you are. You don’t have to have the big picture, or where you’re heading. Sometimes it’s enough just to know what you’re going to do next.

Bakit ko nga ba pinorward ang quote na ‘yan via SMS? Hmmm. Bakit nga ba? Siguro nga naka-relate lang ako.

Sa isang lecture namin sa PolSci160, tinanong kami Ma’am Lusterio-Rico, “What’s your identity?” (para sa topic about nation-states and ethnicity) Sabi ko sarili ko, “Ano nga ba?”

Ilang tao ba sa mundong ito ang matapang na nakakapagsabi kung sino ba sila. Kung saang grupo sila kasali. Kung ano ang pinaniniwalaan nila. Kung nasaan na sila sa landas na tinatahak nila. Siguro nga, masuwerte ka kung alam mo. Ako? ‘di ko pa yata siguro.

Kung sa Psych point of view, nasa stage siguro ako ngayon ng “identity searching”. Pero my god dear, parang antagal ko na yata sa stage na ‘to ah! Napag-iiwanan na ba ako? Future searching. Buti sana kung ‘yun lang. Sabi nga ni Iris, hindi kailangan lang na alam mo ‘yung next step mo. Yeah, I agree with her in some cases. Pero paano kapag kahit ‘yung next step mo hindi mo alam?

Tulong! (Anong magandang PE?)

Maglalagi na naman ako sa CRS (Computerized Registration System). Online preenlistment na kasi para sa next sem. At kailangan ko na talaga ng PE. Ang tanda ko na. Hahaha.

Nung 1st year 1st sem, PE1 ang PE ko. Boring. Hahaha. Minsan mas matrabaho pa siya sa ibang subjects. To think na hindi naman kasama sa GWA ang grade sa PE. Pero ok lang, marami akong natutunan. Katulad ng kung ilang minutes ang nababawas sa buhay mo kapag nag-sigarilyo ka. Hahaha.

1st year 2nd sem ng medyo nagkaroon ng buhay ang PE ko. At naramdaman ko ang PE. Ramdam na ramdam! Running for Fitness kasi PE ko nun. Every Tuesday at Friday 8-9. Iniikot namin ang Acad Oval. Mapagod. Sobra. Pero sulit. Mataas grade ko. Kahit hindi ko naramdaman ang "Fitness" part. Hahaha. May camping pa kami sa Batangas! Yihee. :)

Nag-summer ako nung sumnmer '06. Isang subject lang nakuha ko nun (PolSci14) at isang PE. Duckpin Bowling! Wow. Eto, enjoy talaga. Kahit na hindi naman kami marunong lahat. Haha. Isang line, isang group. At ayun, kwentuhan kapag hindi pa ikaw ang titira. Hehe. Mataas din grade ko dito, kahit thrice ko lang naman nakita ang prof namin dito. Hehe. Ang hindi ko makalimutan sa mga Duckpin Groupmates ko, 'yung Mega adventure namin. Haha.

Buong 2nd year, wala akong PE. Nung 1st sem, hindi binigay sa akin ng CRS ang mga slot na gusto ko. Nung 2nd sem naman, Bridge 'yung nakuha. (Kahit hindi rin naman talaga ako marunong. Hahaha.) Pero conflict sa Econ ko. At isa pa, si Cases kasi prof. Haha. This sem, nakakuha ako ng CHL, pero conflict sa 160. Eh mas kailangan ko ng major.

Sa 2nd sem, sana naman bigyan na ako ng CRS!! Hahaha. Anong maganda? Last PE ko na 'to, kaya dapat memorable. :)

Search Results for keyword: pe
PE 1	Foundations of Physical Fitness
PE 2 AD	Aerobic Dance
PE 2 ARC	Archery
PE 2 BD	Badminton
PE 2 BLS	Basic Life Saving
PE 2 BR	Bridge
PE 2 BS	Basic Basketball
PE 2 BW-D	Duck Pin Bowling
PE 2 BW-T	Basic Ten Pin Bowling
PE 2 CH	Chess
PE 2 CHL	Cheerleading
PE 2 CP	Camping
PE 2 CWT	Circuit Weight Training
PE 2 F	Fencing
PE 2 JU	Judo
PE 2 LD	Line Dance
PE 2 MD	Modern Dance
PE 2 PF	Philippine Folk Dance
PE 2 PG	Philippine Games
PE 2 PLT	Pilates
PE 2 RF	Running For Fitness
PE 2 SCD	Scuba Diving
PE 2 SKD	Skin Diving
PE 2 ST	Stretching
PE 2 STD	Basic Street Dance
PE 2 SW	Swimming
PE 2 TD	Tap Dance
PE 2 TK	Tae Kwon Do
PE 2 TN	Lawn Tennis
PE 2 WF	Walking For Fitness
PE 2 WT	Weight Training
PE 3 BW-T	Advanced Ten Pin Bowling
PE 2 SCR	Scrabble
PE 2 SD	Basic Social Dance
PE 3 SCL	Advanced Sport Climbing
PE 2 BNB	Band And Ball
PE 2 BLD	Introduction To Belly Dancing
PE 2 FTSL	Futsal
PE 3 TK	Advance Tae Kwon Do
PE 2 CT	Circuit Trainig
PE 2 LTD	Latin Ballroom Dances
PE 2 MBD	Modern Ballroom Dances
PE 3 CH	ADVANCED CHESS
PE 3 LD	LINE DANCE
PE 2 FIN	FIN SWIMMING
PE 2 TMB	TEAM BUILDING
PE 2 TR	Touch Rugby
PE 2 MJG	MAHJONG